سال 1392

سال حماسه سیاسی

حماسه اقتصادی

مبارک باد

زندگانى امام على بن موسى الرضا (علیه السلام)

حضرت على بن موسى الرضا علیه‏السلام - در روز یازدهم ذیقعده سال 148 هجرى دیده به جهان گشود(1). مادر او بانویى با فضیلت بنام «تُکْتَمْ» بود که پس از تولد حضرت، از طرف امام کاظم علیه‏السلام -«طاهره» نام گرفت(2).
کنیه او «ابوالحسن» و لقبش «رضا» است. او پس از شهادت پدر بزرگوارش در زندان بغداد (در سال 183 هجرى) در سن 35 سالگى عهده‏دار مقام امامت و رهبرى امّت گردید.

خلفاى معاصر حضرت‏

مدت امامت آن حضرت بیست سال بود که ده سال آن معاصر با خلافت «هارون‏الرشید»، پنج سال معاصر با خلافت «محمد امین»، و پنج سال آخر نیز معاصر با خلافت «عبدالله المأمون» بود.
امام تا آغاز خلافت مأمون در زادگاه خود، شهر مقدس مدینه، اقامت داشت، ولى مأمون پس از رسیدن به حکومت، حضرت را به خراسان دعوت کرد و سرانجام حضرت در ماه صفر سال 203 هجرى قمرى (در سن 55 سالگى) به شهادت رسید و در همان سرزمین به خاک سپرده شد(3).

رحلت رسول اعظم (صلی الله علیه و آله و سلم)

بیماری رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)پس از مراجعت از سفر حجه الوداع درصدد تهیه لشکری عظیم برآمد تا روانة روم کند . فرماندهی لشکر مزبور را به اسامه واگذار کرد و پرچم جنگ را به دست خود به نام اسامه بست و عموم مهاجر و انصار را مأمور کرد تا تحت فرماندهی اسامه در این جنگ شرکت کنند .

اسامه در آن روز حدود بیست سال بیشتر نداشت و همین موضوع برای برخی از پیرمردان و کارآزمودگانی که مأمور شده بودند تحت فرماندهی او به جنگ بروند گران می آمد ، از این رو در کار رفتن به دنبال لشکر تعلل می کردند .

در این خلال رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)بیمار شد و در بستر افتاد ، اما با این حال وقتی مطلع شد که مردم از رفتن به دنبال لشکر تعلل می کنند با همان حالت بیماری و تب و سردرد شدید که داشت دستمالی به سر خود بست و از خانه به مسجد آمد و به منبر رفته فرمود :
« ای مردم فرماندهی اسامه را بپذیرید که سوگند به جان خودم اگر ( اکنون ) دربارة فرماندهی او مناقشه می کنید پیش از این نیز دربارة فرماندهی پدرش حرفها زدید ، ولی او شایسته و لایق فرماندهی است چنانکه پدرش نیز لایق این مقام بود . »

آه از سواره ای ...

تقدیم به مولایم حسین (ع)

بر خاک داغ کرب و بلا آرمیده بود
شمشیر کهنه پیرهنش هم دریده بود

مولا ز روی زین، تا رسید بر زمین
آنگاه ذوالجناح ز خجلت رمیده بود

دستش به خاک خورد و به آن خاک جان دمید
خورشید اگر غروب شد اشکش چکیده بود

وقتی نگاه او نگران سمت خیمه رفت
دیگر ز هر چه بود سراسر بریده بود

دور حسین گشت ذوالجناح چون سپر
تا هر چه تیر بود به جانش خریده بود

رو کرد سوی خیمه و چون رعد می دوید
از چله کمان حسینش رهیده بود

وقتی که می رسید صدایش به خیمه باز
تفسیر نیست آنچه در آنروز دیده بود

آمد صدای خسته ی او تا نفس نفس
دلها چه بی قرار که با آن تپیده بود

دیدند بی درنگ تا رسیده بی سوار
رنگ از نگاه خسته ی آنان پریده بود

گم شد قرار تا به زمین می کشید سر
پیدا نشد از آنچه که زینب کشیده بود

بر اسب بی سوار، طفلی چه می گریست
انگار بوی سیب پدر را شنیده بود

از او سوال کرد بگو با من از حسین
پایان کار آب به او هم رسیده بود؟

شد آه ذوالجناح پیامی به خیمه ها
آه از سواره ای که به پشتش خمیده بود

از آن نگاه آخر، از آن جان بی رمق
آه از لبی که قطره ی آبی ندیده بود

پی نوشت:

در جایی خواندم وقتی امام حسین(ع) از شدت جراحت و خونریزی توانشان را از دست داده بودند ذوالجناح اسب با وفایش پی به خستگی امام برد و ایشان را به جایی از میدان رزم که تعداد دشمنان کمتری بودند رساند؛ ذوالجناح دستها و پاهایش را کشید تا به زمین نزدیک شود و امام را به زمین رسانید دشنمان تا این صحنه را دیدند حمله بردند. ذوالجناح در بین دشمنان به دور امام حسین(ع) می دوید و اجازه نمی داد که نزدیک امام بیایند، به دستور عمر سعد آنقدر تیربارانش کردند. که انگار در دو طرفش بالی در آورده بود و تا هنوز توانی داشت به سمت خیمه ها دوید.

اربعین حسینی بر شما سوگواران تسلیت باد

بسم الله الرحمن الرحیم
یکی از تابلوها این است. «وَ إِنَّها لَکَبیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعینَ» (بقره/45)
1- روحیه‌ی خشوع و تواضع، شرط نیایش و نماز
1- «وَ إِنَّها لَکَبیرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعینَ» خیلی از همسرها می‌پرسند، که همسر ما نسبت به نماز سنگین است. بچه‌ی ما سنگین است. دامادم، عروسم، معلمین آموزش و پرورش، جوان است نماز می‌خواند می‌گوید: داداشم نماز برایش سنگین است. چه کنیم؟ قرآن می‌گوید: دلیل اینکه نسبت به نماز سنگین است، «إِنَّها لَکَبیرَةٌ» کبیر یعنی چه؟ سنگین و بزرگ است. «إِلاَّ عَلَى الْخاشِعینَ» آن کسی که نماز برایش سنگین است، معلوم می‌شود خشوع ندارد. من مکرر گفتم ولی از چیزهایی است که باید صد بار دیگر هم بگوییم. این خشوع یعنی چه؟ می‌گویند: «فی‏ صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ» (مؤمنون/2) آدم خاشعی است. خشوع یعنی شرمنده شود. آنهایی که نماز نمی‌خوانند شرمنده خدا نیستند. یک دوربین به آنها بدهی می‌گوید: مرا شرمنده کردی. خجالت مند کردی. اما خدا یک جفت دوربینش داده، هیچ‌ به خدا نمی‌گوید: شرمنده‌ام. با اینکه این دوربین دهها امتیاز بر آن دوربین دارد. ظریف‌تر، سبک‌تر، نود سال فیلم‌برداری می‌کند، عکسش را عوض نمی‌کنیم. هم ساده برمی‌دارد و هم رنگی، هم از دور برمی‌دارد و هم از نزدیک، از سه زاویه عکس برمی‌دارد. خودش اتوماتیک حفاظت شده، با اشک شور چون چشم با پی است، پی فاسد می‌شود، مگر اینکه در آب و نمک باشد، با مژه، با پلک، با ابرو، ما دوربین نزدمان مهم است ولی چشم برای ما مهم نیست.

سوالات تشریحی در س یک تا درس دهم

آمادگی دفاعی سوم راهنمایی

مردی خدمت پیامبر (ص) رسید وعرض کرد:اجازه می فرمائید من آرزوی مرگ کنم ؟

پیامبر اکرم فرمود : مرگ چاره ای ندارد و مسافرت طولانی است .

هرکس به خواهد این این سفر را برود باید ده هدیه را تهیه نماید .

پرسید : این هدایا چه هستند؟ پیامبر فرمود !

-هدیه عزرائیل : رضایت حقداران - قضا نماز و روزه فوت شده

-آرزوی مرگ و اشتیاق به ملاقات الهی

-هدیه قبر : ترک نمامی -رعایت پاکی و نجاست - تلاوت قرآن- نماز شب

-هدیه نکیرین : راستگویی - ترک غیبت-حقگویی - تواضع در برابر دیگران

-هدیه میزان : فروخوردن خشم - تقوای حقیقی - دعوت به عبادات جمعی

- دعوت از مردم به کارهای خیر

-هدیه صراط : اخلاص - خوش خلقی - دائم الذکر بودن - تحمل آزار دیگران

-دربان دوزخ : گریه ازخوف خدا - صدقات مخفی - ترک گناه - احترام والدین

-دربان بهشت : صبردرناملایمات - شکرنعمت - صرف مال درراه خدا 

- امانتداری دراموال وقفی

-هدیه پیامبر: دوستی آن حضرت - دوستی اهل البیت - پیروی ازسنت آن حضرت - عفت زبان داشتن

-هدیه جبرائیل : کم خوردن -کم خوابی -کم حرف زدن - دائم الشکر بودن

-هدیه خدا : خیرخواه بودن -مهربانی با همه -امر به معروف و نهی از منکر

 آدرس : مواعظ العددیه بخش احادیث ده گانه

ترجمه شده بنام نصایح

هر کس سوره واقعه را هر شب تلاوت کند هرگز دچار فقر و تنگدستی نخواهد شد.‌ 

  سوره‌ی مبارکه واقعه پنجاه و ششمین سوره قرآن است که پس

از سوره‌ی الرحمن و قبل از سوره‌ی حدید در قرآن کریم قرار دارد.‌

این سوره از نظر ترتیب نزول چهل‌وششمین سوره قرآن کریم است که پس از سوره‌ی طه و قبل از سوره‌ی شعرا در مکه بر پیامبر اسلام در سال سوم بعثت و به یکباره نازل شده است.‌

سوره مبارکه واقعه 96 آیه، 378 کلمه، 1703 حرف دارد. این سوره مبارکه از نظر حجم در شمار سوره‌های مفصلات و از گروه طوال محسوب می‌شود.

سوره‌های مفصلات به سوره‌هایی گفته می‌شود که به واسطه‌ی حجم کم با عبارت بسم‌الله الرحمن الرحیم از یکدیگر جدا می‌شوند.‌

سوره واقعه در جزء بیست‌وهفتم قرآن کریم قرار دارد و قسمت کوچکی از اواخر این جزء را در برگرفته است. واقعه تنها نام این سوره‌ی مبارکه است این کلمه در نخستین آیه این سوره مبارکه آمده است.‌